Maanden geleden heb ik voor het laatst iets geschreven op deze website omdat ik vond dat ik m’n tijd beter kon besteden maar daar kom ik toch weer op terug.
Ook een mooie aanleiding om weer een beetje te beginnen is dat ik binnenkort weer naar Amerika ga. Dit keer ga ik niet met mijn vrouw (u kent haar waarschijnlijk nog wel van de trip door het Oostelijke gedeelte van Canada en de USA) want zij heeft absoluut geen zin meer om te vliegen. Dit keer ga ik met mijn vader Huub van 73. Die heeft ook geen zin om te vliegen maar die moest mee met mij van mijn moeder.
Jullie begrijpen natuurlijk wel dat deze combinatie van Quin (45) en vader (73) alles in zich heeft om te resulteren in een hilarische roadtrip. Want of we liggen 9 dagen lang helemaal blauw van het lachen of ik vraag hem na 2 dagen als ik net gestopt ben bij een tankstation langs de snelweg om even een pakje sigaretten voor me te halen om dan z’n paspoort + koffer uit de achterbak te gooien om daarna met gierende banden weer weg te scheuren.
Wat er ook gebeurt, we gaan het allemaal wel zien.
Op 26 november vertrekken we naar Houston en daar hebben we een Chrysler 200 or similar gehuurd die ons in 9 dagen van Houston naar Dallas, van Dallas naar Austin en van Austin naar Houston moet gaan brengen.
We hebben nog niet veel gepland staan alleen moeten we op 28 november om half 4 lokale tijd in het AT&T stadion zitten van de Dallas Cowboys die dan hun Thanksgiving wedstrijd spelen tegen de Oakland Raiders. Het AT&T stadion schijnt het grootste overdekte stadion ter wereld te zijn want er schijnen 80.000 man in te kunnen.
Leuke bijkomstigheid is dat je daar niet mag roken en aangezien Huub Sr. al bijna in paniek raakt als hij met de metro van Zuid Plein naar Beurs moet omdat hij dan “al die tijd” geen Brandaris Shaggie kan opsteken wordt dat na de vlucht van 11 uur een tweede zware uitdaging op rookgebied.
Er is die dag trouwens nog een uitdaging. We moeten namelijk van ons hotel naar het stadion zien te komen 5 kilometer verderop maar we kunnen niet met de auto omdat de parkeerplaatsen bij het stadion net zo duur waren als de tickets zelf. Dus we moeten kijken of we een taxi kunnen krijgen of lopen. Een taxi heen zal geen probleem zijn terug waarschijnlijk wel.
Aangezien mijn vader al een jaartje of 10 op standje pensioen staat (en als hij niet wakker gemaakt wordt blijft slapen) en ik elke dag tussen 6 en 7 wakker wordt schat ik zo in dat ik elke ochtend een uurtje of 5 de tijd hebt om een verslag te schrijven van de belevenissen die we samen de dag ervoor hebben meegemaakt. Die verslagen kunnen jullie dus vanaf 27 november lezen op dit blog.
Hebben jullie nog toeristische tips voor Houston, Dallas, Austin of een van de steden, stadjes, dorpen of gehuchten die wij passeren? Dan hoor ik dat graag van jullie.
Have a nice trip with your father