Voor de eerste keer in maanden hoefde ik niet te werken in het weekend dus besloten mijn charmante reisgenote en ik naar Dortmund te gaan om daar de Kerstmarkt te bezoeken.
Zoals altijd hadden we ons ook dit keer totaal niet ingelezen maar de dag voor vertrek las mijn reisgenote ergens op het internet dat de Kerstmarkt in Dortmund de grootste van Duitsland was, dus dat beloofde fantastisch te worden.
We hadden 2 nachten een kamer geboekt in het Mercure Hotel Dortmund Centrum en ondanks mijn reisgenote al weken vooraf zich ernstig druk maakte of ze wel die 2 nachten een oog dicht zou doen door mijn gesnurk dat af en toe door muren te horen is, had ze er heel erg zin in. We hadden besloten om op donderdag te vertrekken en zaterdag terug te komen want dan konden we helaas voor de zoveelste keer Feyenoord zien verliezen van Ajax even rustig bijkomen thuis voor we maandag weer aan het werk moesten. Achteraf bleek het een enorm goed idee te zijn om juist dit weekend (dus het één na laatste weekend voor de kerst) en van donderdag tot zaterdag te gaan want met de drukte viel het nog enorm mee.
We vertrokken net na tien uur richting Dortmund maar wilde eerst een tussenstop maken in Centro in Oberhausen. Centro is een heel mooi winkelcentrum van Westfield die ook een paar hele mooie winkelcentra in Londen hebben waar wij ook graag kwamen vroeger en natuurlijk het Westfield Mall of the Netherlands in Leidschendam.
In principe heeft Duitsland prima wegen en zou je van ons huis binnen anderhalf uur in de parkeergarage kunnen staan van Centro. Alleen hebben de Duitsers er een handje van om wegen van 3 naar 2 naar 1 baan te laten gaan en je een paar honderd meter langs oranje pionnen te laten rijden waar geen wegwerker te zien is, dan ineens is de wegversmalling weer afgelopen en kan je 130 km per uur doorrijden om een paar kilometer later weet het zelfde ritueel te herhalen. Dat haalt de vaart er behoorlijk uit.
Een half uur later dan gepland (dus gaat allemaal van onze winkeltijd af grrrr) reden we parkeergarage 3 van Centro binnen. Parkeren is hier gratis net als overigens in bijna alle winkelcentra buiten Nederland. We liepen Galeria binnen een Duitse versie van de V&D die we vroeger in Nederland hadden en wilde eigenlijk meteen de sanitaire voorzieningen gaan bekijken van Centro en daarna thee met gebak gaan nuttigen.
Maar Galeria was best wel een leuke winkel en we keken onze ogen uit bij de serviesafdeling, het speelgoed (heerlijk om nu een kleinkind te hebben en te doen dat je voor haar op de speelgoed afdeling aan het kijken bent) en de schrijfwaren.
Omdat we nu eigenlijk wel heel naar het toilet moesten besloten we de Galeria te verlaten en op zoek te gaan naar een toilet. Toiletten zitten in Centro op een logische plek dus naast het enorme foodcourt.
Ik heb ze niet geteld maar ik denk dat er op het foodcourt meer dan 20 verschillende restaurants zijn waar je eten kan bestellen. Wij gingen naar de 2de verdieping naar het Horsthemke Cafe. Ik nam thee met een met pudding gevulde broodje en mijn reisgenote een gebakje dat naar amandel smaakte. We konden lekker even zitten en ons voorbereiden op ons rondje door het winkelcentrum en de enorme kerstmarkt die buiten rond het Centro was.
We besloten eerste de bovenverdieping van het winkelcentrum te bezoeken dan wat te gaan eten, dan buiten over de kerstmarkt te lopen en dan op de terugweg de benedenverdieping van het winkelcentrum te bekijken.
We kochten een t-shirt van KPop Demon Hunters voor mijn kleindochter (11 euro). Die is namelijk enorme fan van deze film en maakt ons al weken gek met het in het zingen van het nummer Golden uit de film in een soort fantasie Engels dat alleen 5 jarige kunnen verzinnen met zo’n overtuiging dat opa en oma elke keer als we haar hebben gezien nog dagen dat nummer lopen te neuriën. Geen slecht nummer maar 24 uur per dag is een een beetje te veel van het goede.
Mijn reisgenote liep langs de kledingwinkel Stradivarius en vond dat daar zo lekker ruiken dat ze meteen besloot dat geurtje te kopen (13 euro). Dat shirt en dat geurtje waren de enige dingen buiten een paar verschrikkelijke stinkkaasjes die mijn reisgenote pertinent wilde meenemen, dat we hebben gekocht die 3 dagen de rest van het budget ging dus op eten en drinken.
Bovenverdieping hadden we gedaan en het was al iets over 13 uur dus we moesten lunchen. En dan begint het “Waar heb jij trek in?”, “Mij maakt het niet uit”, “Ik moet het altijd zeggen”, “Dat is niet waar want vorig weekend heb ik het al gezegd” enz enz. Al die 20 + zaakjes die er zitten langsgelopen, een shortlist gemaakt en toen eindigde we met patat met Curryworst van ‘Curry Karl’.
Ik ben altijd benieuwd in hoeverre zo’n naam nou je carrière beïnvloed. Ik ken namelijk zo’n verhaal van een man en die heette Piet Patat. Ik heb wel eens gehoord dat dat een geweldige kok was maar geen sterrenrestaurant wilde die man aan nemen door z’n naam en toen besloot hij maar patat te gaan verkopen op het strand van Hoek van Holland. Waarschijnlijk is het ook zo gegaan bij Curry Karl.
Bij Curry Karl bestelde mijn reisgenote een gerecht dat uit 2 worsten bestond met patat, ja ook in het buitenland zijn we enorm culinair. Er lagen 3 soorten worsten, één witte en twee bruine soort. Met half Engels en half Duits werd er een Curryschotel met de 2 soorten bruine worsten besteld. Ik heb nog even vol verbazing staan kijken hoe de dame achter de balie die 2 worsten in stukken knipte met een schaar (???) waarna ik een plek zocht met uitzicht op de enorme Kerstboom die in het centrum van de foodcourt stond. Toen mijn reisgenote mij had gevonden en het bord op tafel zette besloot ik meteen een foto te maken om me ’s avond te kunnen herinneren waardoor ik zo’n last van omhoogkomend maagzuur zou hebben. De worsten dreven namelijk in rode currysaus, op de friet/patat zat en enorme kledder mayonaise en over alles was er nog een soort van patatkruiden gestrooid waar door we ’s avond buiten het maagzuur ook nog enorme dorst hadden.
Gelukkig deelde we dit Duitse culinaire hoogstandje want als we allebei zo’n bord hadden genomen hadden we het nooit opgekregen.
Na de lunch gingen we naar buiten en kwamen we in een enorm kerstdorp. Naar mijn idee meer dan honderd houten huisjes in allerlei grootes waar alles wat maar enigszins met kerst te maken kon hebben werd verkocht. Niet alleen om als cadeau mee te nemen maar ook ter plekke te nuttigen.
Sommige van deze tijdelijke winkeltjes waren zo groot dat ik wel 10 keer heb gezegd “Wat doen ze met die enorme hutten als het geen Kerst is?”. Je zou ze gewoon kunnen verhuren als vakantiewoningen zo groot waren deze tijdelijke winkels. Aangezien ik nog de curryworst van CurryKarl liep op de boeren besloot ik niets te eten of te drinken te kopen en aangezien ons huis alle bijna helemaal vol staat hadden we ook geen enkele behoefte om hier nog iets semi authentieks kersterigs te kopen in een van de blokhutjes.
Wij gaan weer naar een winkel met Kerstmarkt en geven 25 euro uit, ja wij helpen die Duitse economie wel hoor.
Na een half uur waren we weer bij de ingang aan de andere kant van het Westfield winkelcentrum aangekomen maar moesten we nog even langs meerdere tentjes waar gerookte zalm e.d. gemaakt werd waardoor de op deze dag gedragen kleding bij thuiskomst meteen in de was kon.
We bekeken nog wat winkels op de beneden verdieping van Centro maar besloten dat het nu toch wel tijd werd om richting Dortmund te gaan rijden.
Hoe het in Dortmund was vertel ik in deel 2.
