Verslag van de Kerstmarktmarathon 2025 Deel 2

Ook onderweg naar Dortmund vond de Rijkswaterstaat van Duitsland het nodig om een paar extra uitdagingen in te bouwen om de weg van Centro naar Dortmund wat uitdagender voor ons te maken. Wegversmallingen, viaducten waar je met 40 km per uur onderdoor mocht en omleidingen, het was een ware puzzeltocht.

Ondanks alles stonden we om half 4 stonden voor het Mercure Hotel Dortmund Centrum. Ik zei dat ik ging inchecken, stapte uit de auto en liet mijn reisgenote in verbazing achter. Ik doe namelijk nooit iets, mijn reisgenote doet altijd alles. Ik had aan werkelijk niets gedacht en buiten een tandenborstel en wat kleding had ik niets meegenomen. Geen paspoort, geen medicijnen en ik was zelfs de waterkoker vergeten die we, sinds we hoorde dat mensen hun ondergoed waste in de waterkokers van hotelkamers, altijd bij ons hebben.

Ik vind autorijden een van de allerstomste dingen die er bestaan mijn vrouw niet dus die rijdt altijd. Maar daarnaast regelt ze de totale reis, bestelt en rekent af in restaurants, en doet zij alle gesprekken met vreemde mensen. Ik beweeg me door het leven als artiest zonder act met een personal assistant of gezien de leeftijd die ik nu heb meer als een deelnemer aan een geheel verzorgde reis van de Zonnebloem.

Toen ik in de rij voor de balie stond vroeg ik me af waarom ik in hemelsnaam juist op dit moment had besloten om wel de ‘man van de wereld’ uit te gaan hangen. Er waren 4 mensen voor me en ondanks die alleen maar een koffer kwamen ophalen duurde elk interactie zo ontzettend lang. SCHIET OP!

Toen ik aan de beurt was begreep ik waarom het allemaal niet zo snel ging, de meneer achter de balie praatte onhoorbaar zacht, zeker voor mij met mijn discodoofheid. Alles moest ik 4 keer vragen en dan verstond ik ‘m nog niet en gaf ik maar gewoon antwoorden die enigszins te maken hadden met het inchecken bij een hotel.

Ik vroeg aan het eind van dit hemeltergend langzame proces waar we de auto konden parkeren. Ik had na de reservering van de kamer meteen gevraagd of we een reservering konden maken voor de parkeerplaats van het hotel maar dat kon toen niet. Nu fluisterde de man dat er nog 2 plekken waren en dat we toch op de parkeerplaats van het hotel konden staan.

We moesten twee keer naar rechts en dan zouden we op de parkeerplaats van het hotel staan. De route klopte maar dat er nog 2 plekken vrij waren niet. Sowieso was het een belachelijk krappe parkeerplaats maar omdat er ook nog 2 bestuurders zo hadden geparkeerd dat ze 2 plekken innamen konden wij er niet staan. Ik besloot naar buiten te rijden om de auto in een parkeergarage te gaan zetten maar de slagboom ging niet meer open. Toen kon mijn reisgenote het niet langer meer aanzien en nam het over, ging op hoge poten naar die fluisteraar achter de balie en kwam terug met een gratis uitrijkaart en een route naar een andere veel grotere parkeergarage.

Na de auto te hebben geparkeerd gingen we terug naar het hotel en onze kamer op de vierde verdieping was prima. Lekker bed, grote televisie, koffie/thee apparaat (wat we niet gingen gebruiken gezien het verhaal hierboven) met thee en koffie en alles wat er bij hoort en een mooie badkamer. Dat ik er achterkwam dat er totaal geen toiletpapier was om een moment dat het heel erg nodig was en mijn reisgenote moest vragen of in de kamer ergens een rol was en toen maar toevlucht heb gezocht tot een door tissues was nogal gênant. Ik zag er enorm tegenop om met die fluisteraar te gaan ruziën over het niet aanwezig zijn van toiletpapier maar zo ver hoefde het niet te komen omdat op de gang de kar stond van de schoonmaakster waar rollen toiletpapier op stonden.

Rond vijf uur verlieten we het hotel en eigenlijk toen we de hoek om gingen zagen we de Kerstmarkt al. Wat een gezelligheid en wij hadden het idee dat ook de locals en niet alleen toeristen in de vele blokhutjes met kerstprullaria, eten en drank te vinden waren en mensen gewoon na werktijd even glühwein waren komen drinken.

Mijn reisgenote en ik lopen veel en met veel bedoel ik 5 tot 13 km op een dag als we een stad bezoeken. Dus ook al schijnt Dortmund de grootste Kerstmarkt te hebben ze kunnen nooit zoveel blokhutjes neerzetten dat wij niet binnen een uur heel de kerstmarkt over zijn gelopen. Ze hebben wel geprobeerd om ons te hinderen hoor, dikke etende en drinkende Duitsers probeerde ons de weg te versperren maar wij zigzagde er zonder veel moeite langs.

Krankzinnig kleurrijke kinderattractie

Het was niet echt koud (Leve de opwarming van de aarde!) maar we waren na de Kerstmarkt wel toe aan winkels die dingen verkochten die je niet alleen in een impuls koopt en we hadden ook honger gekregen. Ineens zagen we in een zijstraat de ingang van de Thier Gallery het overdekte winkelcentrum midden in Dortmund.

De Thier Gallery geeft onderdak aan eigenlijk alle winkels die je verwacht in een goed winkelcentrum én een foodcourt/foodhall. Nou dat kwam perfect uit. We keken op de plattegrond waar de restaurants waren en na veel roltrappen op te zijn gegaan stonden we midden in een parkeergarage. Bleken we de plattegrond wel goed te hebben gelezen maar in het verkeerde gebouw te zitten.

Nadat we eindelijk in het foodcourt terecht waren gekomen besloten we geen fastfood te nemen maar Aziatisch eten te halen bij Mr Phung. We dachten kip te bestellen maar kregen eend en de maaltijd met rundvlees was ook geweldig. Alleen erg veel, we hadden beter een maaltijd kunnen delen. Al het vlees en groente hebben we opgegeten en het grootste gedeelte van de sliertjes ook maar vol is vol.

Op de terugweg naar het hotel haalde we nog wat lekkers bij de bakker voor die avond en voor het ontbijt van morgenochtend. Toen we in de hotelkamer waren bleken we op tijd te zijn voor de wedstrijd die Feyenoord moest spelen voor Europees voetbal maar ik kreeg met geen mogelijkheid het voor elkaar om de ZiggoGo app werkend te krijgen. Gelukkig maar want Feyenoord speelde zoals gewoonlijk weer dramatisch en verspeelde een 1-3 voorsprong en verloren met 4-3 dus als ik wel had kunnen kijken was ik waarschijnlijk het hotel uitgezet omdat ik tegen mijn laptop aan het schreeuwen was.

De volgende dag gingen we niet zoals alle andere mensen gewoon weer de kerstmarkt op, nee wij gingen cultureel doen. Wij gingen naar het Dortmunder U een soort verzamelgebouw met op elk van de 7 verdiepingen wat anders te zien. Eigenlijk op elke verdieping een andere museum.

Mijn reisgenote ging vragen aan een balie waar twee mensen heel druk zaten te doen of we moesten betalen, dit was immers een ticketbalie maar de man achter de balie zei “Alles free”. Gast als alles gratis is wat zit jij hier dan zo druk te doen?

Oke wij de roltrap op en zagen meteen iets leuks op de eerste verdieping want daar stonden verrijdbare bankjes/stoelen gemaakt van oude roltraptreden. Cool nou dit beloofde wat.

Nou dat viel behoorlijk tegen. 5 verdiepingen met tentoonstellingen maar erg interessant, uitnodigend of van een niveau dat de eerste klas kunstacademie oversteeg was het niet. Toen we later met de roltrap naar boven gingen in het gebouw zagen we dat elke verdieping afgesloten was met een grote deur al dan niet voorzien van een zich vervelende man die achter een balie zat wat ook niet een idee gaf dat ze het heel leuk vonden dat je daar naar binnen wilde en naar de tentoonstelling kwam kijken.

Wat sowieso al heel irritant, was dat bij de eerste tentoonstelling die we bezochten, het licht niet aan was en alles in het Duits was. Wij komen veel in musea en alles is overal tweetalig, en een tentoonstelling bekijken via het schermpje van je telefoon met Google translate ben je snel zat.

Aangezien het al tegen 11 uur liep hadden we wel zin in thee met gebak en op de 6de verdieping was een restaurant. Dus na de eerste tentoonstelling te hebben bekeken gingen we naar de 6de verdieping. Restaurant was dicht. Leuk. Beneden was er nog een cafe maar nu we toch al zo hoog waren besloten we meteen naar het uitkijk platform te gaan kijken op de 7de. Dat was ook niet om naar huis te schrijven. We troffen daar een paar houtje-touwtje knutsel ouders met rare kinderen aan en een raar ongezellig en viezig platform omringt door glas waar we zagen dat Dortmund eigenlijk best een lelijke stad is. De Kerstmarkt had dat tot nu toe eigenlijk totaal verbloemd. Na een paar minuten er alles er aan gedaan te hebben om iets interessants te proberen te zien besloten we maar de lift naar beneden te nemen en naar het cafe te gaan. Ook dat bleek dicht. Super geil.

Toen was ik het zat, alles in dit gebouw straalde uit dat ze wel graag de subsidie wilde en prima manieren hadden gevonden om die subsidie er door heen te jagen maar ze wilde daar liever niet bij gestoord worden door nieuwsgierige bezoekers. We besloten na nog even naar een videokunst project te hebben gekeken naar buiten te gaan.

In welke stad je ook ter wereld bent en je dan op Google Maps of een vergelijkbare app zoekt naar ‘Vinyl Record Store’ dan kom je een een leuke hippe buurt. Niet in Dortmund daar eindig je in een troosteloze straat met naoorlogse nieuwbouw met één treurige platenwinkeltje. Sowieso is alles buiten het centrum lelijker en troostelozer dan het centrum en het centrum zelf is ook al niet mooi.

We besloten toch maar weer terug naar het centrum te lopen en gingen even wat drinken en een gebakje eten bij de bakker in de Thier Gallery waar we de avond er voor al inkopen hadden gedaan en we maakte nog even een snel rondje door het winkelcentrum.

Toen we bijna buiten waren hoorde we een enorm gehoest het bleek een dikke zwerver te zijn die op een bankje zat maar ook lekker op de grond zat te spugen waar een enorme plas was ontstaan. Super tyfus goor minder in een winkelcentrum maar het meest verbaasd was ik dat dit zo te zien al minstens een half uur aan de gang was hij niet buiten was gewerkt en gewoon mensen naast ‘m op de bankjes bleven zitten. Dit was gewoon een gevaar voor de volksgezondheid iets van TBC of zo. Als iemand zo goor gaat zitten hoesten naast me ben ik meteen weg en laat ik me totaal afKärcheren bij de eerste wasstraat die ik kan vinden.

u begrijpt dat ik hier mijn feestkleding voor deze Kerst heb gekocht. kijk ook even naar de beveiliging op het raam

Sowieso zijn de zwervers in Dortmund van ander niveau. Je ziet natuurlijk wel de normale ‘lege blikjes en flesjes’ zwervers die wij hier ook hebben maar ook mensen zonder voeten, halve voeten en zelfs een man en een vrouw die helemaal laveloos een fles wodka op zaten te drinken op straat. Heel bijzonder. Niet bedreigend maar eerder heel goor en eigenlijk heel triest dat deze mensen niet door een of andere instantie zijn opgevangen en worden verzorgd.

Het centrum van Dortmund is eigenlijk een grote lange straat als ik het goed heb gezien. Als je de Westenhellweg van West naar Oost uitloopt heb je wel alle winkels gezien van alle bekende ketens. Toen wij helemaal aan de Oostkant van de Westenhellweg waren besloten we over te steken en daar de wijk in te lopen om te kijken of we ergens op een leuke plek konden eten.

We besloten een redelijke grote zaak binnen te lopen die er van buiten gezellig uitzag en toen we langs de vitrine liepen zagen we allemaal broodjes en gebak dat we van de Turkse bakker kennen. Lekker dachten we. En achteraf moet ik zeggen dat het ook zeer lekker was en de bediening was ook zeer aardig maar er waren wel heel wat obstakels voor mij om van mijn eten te genieten.

Als eerste werd er gebruik gemaakt van een tosti ijzer dat enorm piepte, echt enorm als nagels over een schoolbord. En heel Dortmund had waarschijnlijk net tosti’s besteld want het was een en al gepiep. Toen kwam er een Turks stel naast ons zitten en die man die zat alleen maar te snauwen en grauwen tegen zijn vrouw en ook nog te smakken en met volle mond te praten. Dat trek ik allemaal heel slecht en kon me niet eens meer concentreren op het gesprek dat mijn reisgenote met me probeerde te houden. Dat Turkse stel liep ook om de beurt gewoon de keuken in om aanwijzingen te geven voor het eten dat ze later ook nog gingen krijgen.

Wij besloten het bereiden van ons eten gewoon aan de kok over te laten maar die kok, of iemand uit de keuken, zag ik het restaurant in lopen en drie keer in haar hand hoesten en daarna zonder handen wassen broodjes uit een mand op de toonbank leggen. Daarna zag ik andere medewerker met een doekje verschillende dingen schoonmaken die je niet met hetzelfde doekje zou moeten schoonmaken. U begrijpt lieve lezer dat ik in staat was om de deur uit te lopen.

De door mij bestelde omelet was gelukkig zo belachelijk heet dat alle door de koks en medewerkers aangebrachte extra bacteriën door de hitte waren gedood.

Na de lunch besloten we nog even een stuk te gaan lopen en liepen de ring weer uit aan de noordkant van de stad. Dit was een plek waar alleen maar winkels zaten met mensen met een niet Duitse achtergrond. Wat een kleuren en geuren kwamen we allemaal weer tegen. We liepen via een andere straat weer terug richting het hotel en gingen we een super net lunchcafe in waar we thee met gebak bestelde.

Als je in een cafe zit en je hoort Elvis uit de speakers komen dan kan dat maar hier kwam alleen maar Elvis uit de speakers. De Turkse uitbater bleek een enorme Elvis fan. Prima Turkse thee, heerlijk gebak en Elvis als achtergrond muziek. Wat een top toko was dit.

We besloten dat het nu tijd was om naar het hotel te gaan. We hadden er al weer bijna 9 km wandelen op zitten en vanavond moeten we ook nog gaan eten dus even rusten was een goed idee.

’s Avonds aten we heerlijk Koreaans in een restaurant wat helemaal was volgeboekt vlak om de hoek van ons hotel. Als we snel zouden bestellen en er voor zouden zorgen dat we voor 8 uur weer weg zouden zijn konden we gewoon gaan zitten zonder reservering. Kijk niet moeilijk doen gewoon aardig zijn en extra omzet draaien, prima insteek. We bestelde 3 gerechten die allemaal geweldig waren.

Na het eten liepen we nog voor de laatste keer over de Kerstmarkt want we hadden nu alles wel gezien en besloten morgen niet meer weer Dortmund in te gaan maar richting huis te rijden.

De volgende dag was er tussen de uitgang van ons hotel en de ingang van de parkeergarage heel strategisch een markt geplaatst zodat mijn reisgenote wel bijna verplicht was om verschillende gore stinkkaasjes te kopen. Fijn hoor.

Mijn reisgenote had gezien dat tussen Dortmund en ons huis Venlo lag dus en daar waren we nog nooit geweest dus daar gingen we dan maar om toch wat leuks te doen op onze vrije zaterdag. Onderweg naar Venlo bij de grensovergang tussen Duitsland en Nederland zag ik met eigen ogen een assielzoeker Nederland binnen lopen. Kwam hier Kerst vieren vermoed ik.

Na de auto geparkeerd te hebben in een zeer nieuw uitziende parkeergarage vonden we een leuke tent waar we een prima lunch hebben gegeten. Venlo is een leuke stad maar heeft geen centrum waar je niet binnen 45 minuten door heen loopt dus binnen 2 uur zaten we weer in de auto richting huis.

Zo dat was een verslag van onze Kerstmarktmarathon 2025. Ook al vind ik een Kerstmarkt niet heel fantastisch het is altijd leuk om gezellig met mijn reisgenote op stap te gaan. Onze volgende trip is nog niet bekend. Ik wil graag naar Seoel in Zuid-Korea maar toen mijn reisgenote zag dat dat 14 uur vliegen was bleek ze er voorkeur voor te hebben dat ik alleen zou gaan.


Als je dit bericht leuk vond dan vind je onderstaande berichten vast ook geweldig

Nou dat was eigenlijk best wel heel leuk: Een keertje naar Madurodam

Een midweek naar een Enjoy hotel: leuk maar de volgende keer dat ik ga is over 15 jaar

Design Museum Brussels: Leuk maar niet om speciaal er voor naar Brussel te rijden

Tokio Trip dag 1 & 2: Vliegen vanaf Schiphol en ‘even’ met de trein naar het hotel.

Dit zijn de 4 laatste berichten die verschenen zijn

Heb ik nu eindelijk de optimale monitor setup op mijn werkkamer?

Een midweek naar een Enjoy hotel: leuk maar de volgende keer dat ik ga is over 15 jaar

Doe jezelf een keer een plezier: Ga een keer naar Lier (B)

Op de fiets door Antwerpen met een huurfiets van Velo Antwerpen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Als er bij een product een link naar bol of Amazon staat dan is dit een z.g.n. affiliate link. Klikt een lezer van
Influenzeur.com op zo'n link en gaat hij of zij over tot een aanschaf dan krijgt Influenzeur.com daar een percentage van.