In april 2025 gingen we naar het Design Museum in Den Bosch en daar zagen we op de tijdelijke tentoonstelling ‘Trans Europa Design Express’ een aantal objecten uit het Design Museum in Brussel. Ik vond die zo leuk dat ik me voorgenomen had om vrij snel Design Museum Brussels te gaan bezoeken. Onlangs stonden we er al een keer voor de deur maar toen moesten we die dag nog een flinke wandeling door Brussel maken dat ook nog een bezoek aan een museum wel heel ambitieus was en besloten we een bezoek ui te stellen tot een later moment.
Dat moment was afgelopen zaterdag en stapte we om 9:00 in de auto richting Brussel want vandaag ging het gebeuren we zouden het Design Museum Brussels gaan bezoeken. Aangezien mijn charmante reisgenote reed stonden we iets voor half 11 geparkeerd. Toen we in de buurt van de Expo kwamen was het een grote drukte op de weg want er was een 7 x 7 voetbal toernooi in de ING Arena maar dat was een stukje verder. De Auto Salon (de Belgische versie van de Auto Rai) was er wel vlak bij het Design Museum en die was er vandaag voor de laatste dag dus files onderweg en een drukte van belang op straat met mensen die op zoek waren naar folders en stickers.
Ineens zag ik ergens op een bord langs de weg ‘Design Museum 150 meter naar links’ waren maar er onder stond ook dat het pas om 11 uur open ging. Dus we moesten ons even een dik half uur gaan vermaken. Het was prachtig weer en het Atomium stond te schitteren in de zon. Ik meende me te herinneren dat er onderin het Atomium een cafe zat maar dat bleek ik totaal verzonnen te hebben toen we bij de voet van het Atomium stonden. Er zat wel een tentje naast waar je wat te drinken kon halen maar dat zag er niet uit om even gezellig ’thee met gebak te gaan nuttigen’. Maar dat zou geen enkel probleem zijn we gingen wel in het museum wat drinken in het restaurant.
We liepen van het Atomium naar een van de grote expohallen op het terrein namelijk Terminal 1 want daar was een boel te zien. Nou Terminal 1 bleek werkelijk een zeer imposant gebouw en was lekker warm en prachtig vormgegeven en verlicht. Waarschijnlijk is het normaal hier een en al gezelligheid maar niet om kwart voor 11 ’s morgens. In Terminal 1 kon je naar The Last Days of Pompeii: The Immersive Exhibition. Een ‘interactieve’ tentoonstelling over Pompeii waar je ook allerlei voorwerpen kon zien maar ik had een beetje het idee dat het allemaal nagemaakte voorwerpen waren dan dat je echt dingen uit Pompeii kon bekijken. Maar zag er leuk uit en we hadden de tijd dus we gingen kijken hoe duur het was. Dat bleek 23,50 per persoon te zijn dus zijn we lachend weggelopen. Nog even naar het toilet gegaan en op naar het museum. Overigens kon je in Terminal 1 wel wat te drinken krijgen maar de hal was heel spacy verlicht met groen en wit licht en was ook niet gezellig om daar even thee te gaan drinken. En waarom zouden we, we zouden binnen nog geen kwartier in het restaurant of op z’n minst het café van het Design Museum heerlijk aan de thee met gebak zitten.
We liepen tussen de mensen die allemaal zeer fanatiek op weg waren naar de Auto Salon richting het Design Museum en daar aangekomen bleken we nog te vroeg. Geen probleem zo hadden we tijd om foto’s te maken van ‘de Bollen’ zoals mijn oma het altijd noemde. De vriend die mijn oma kreeg na de dood van mijn opa scheen aan de bouw van het Atomium te hebben meegewerkt als elektrieker zoals hij dat zelf altijd noemde dus vanaf dat ik klein was kende ik het Atomium van beeldjes en andere souvenirs die mijn oma elke keer weer kocht als ze samen in Brussel waren.
Precies om 11:03 ging het Design Museum open en daar werd ons gevraagd of we alleen een kaartje voor het Design Museum wilde hebben ( € 10,- euro p/p) of een combi ticket met de toegang tot het Atomium er bij. De zeer aardige dame achter de balie begon een gezellig gesprek met mijn reisgenote die hier wel heel beleefd naar ging luisteren maar ik liep al naar binnen om te kijken waar het café was. Maar hoe ik ook keer er waren geen bordjes die enigszins wezen naar iets wat met horeca te maken had.
Ik had om half 8 voor het laatst wat gedronken en de hoofdpijn begon al op te komen en nu moesten we nog een heel museum bekijken. Dat het museum geen café had was niet heel vreemd het was namelijk niet zo groot. Er waren 3 tentoonstellingen: Design en Comics, The Plastic Design Collection en een kleine tentoonstelling over Art Deco. Stuk voor stuk allemaal mooie tentoonstellingen en The Plastic Design Collection bevatte allerlei voorwerpen die we kende uit onze jeugd, die ik zelf nog heb (2 Apple computers) of heel graag zou willen hebben. Ik zou heel graag het geweldige bureau willen hebben of de fantastische knal oranje ‘dinner booth’ waar onze katten in tegenstelling tot de dinnerbooth die we thuis hebben, ook al doen ze nog zo hun best, geen schade aan kunnen richten met hun nagels.
Bij de tentoonstelling ‘Design en Comics’ waren op de muur hele grote afbeeldingen van stripverhalen geplakt en de meubels die te zien waren in die stripverhalen hadden ze er dan in het echt voorgezet. Heel tof gedaan. Er was een afbeelding van een Robbedoes stripverhaal aan de muur gehangen en daar hadden ze twee stoelen een tafeltje en zelfs het radiootje van de afbeelding er voor gezet. Erg leuk om te zien maar ik was zo aan het kijken dat ik vergat om er een foto van te maken om bij dit bericht te zetten. Ja stom ik weet het.
Uiteindelijk kwamen we toch zoals altijd in het winkeltje terecht. Mocht je ooit een design cadeau willen kopen voor iemand of voor jezelf dan moet je even hierheen gaan want ze hebben voor elk budget wel iets bijzonders. Buiten dat ze echt heel veel mooie en opvallende dingen verkochten was hier ook een enorme koelkast vol met frisdranken en een koffie en theeapparaat. Aha! dat was de reden dat in de hal bij de balie die stoelen en tafels stonden je kon hier wat kopen en daar op een plastic stoel voor de open en dicht gaande deur naar buiten je etenwaren binnen werken. Ik vroeg aan mijn reisgenote of ze thee wilde maar die antwoordde: “Ik ga hier geen thee uit een kartonnen beker drinken”. En daar had zo ook weer gelijk in.
Wij bezoeken musea als of we door een winkel lopen we gaan niet alle bordjes lezen alleen als we iets heel interessant vinden. We lopen door de zalen zeggen tegen elkaar wat we wel en niet mooi of interessant vinden en dus aangezien dit museum niet zo groot was stonden we binnen 48 minuten weer buiten.
Trouwens die bordjes in musea zijn echt een ramp voor mij om te lezen met bril of zonder bril het is niet te doen. Soms liggen die bordjes op de grond naar een object en dan is het lettergrootte 13pt. Verwacht het museum dat ik op mijn knieën 50 bordjes ga bekijken? Dat is geen museumbezoek dat is een fitness. Dan ben ik na zaal 1 al helemaal kapot. Tegenwoordig maak ik gewoon een foto met mijn telefoon van de bordjes bij kunstwerken die ik mooi vind en lees ik die op mijn gemak thuis op de bank.
Maar we waren dus om 9:00 vertrokken uit West-Brabant en stond om net voor 12 uur weer bij onze auto op de parkeerplaats van de Expo. Wat nu? Ik had gezien dat er op nog geen 12 minuten rijden een mooi winkelcentrum was dus dat typte we in op de navigatie en reden door de wijk naast de Expo. We zagen af en toe tussen de huizen door het Atomium en reden langzaam door het drukke zaterdagmorgen verkeer langs het historische Heizelstadion dat bekent werd na de ramp tijdens de wedstrijd Liverpool – Juventus in 1985 maar nu het Koning Boudewijnstadion heet.
Ongeveer om 12:30 kwamen we aan bij Westland Shopping een echt heel mooi winkelcentrum in de buurt van de wijk Anderlecht. Als we op stap gaan proberen we niet in fastfood restaurant te eten maar ik was nu zo tureluurs van de dorst en honger dat we meteen de Quick binnen liepen voor een hamburger met friet en onbeperkt Cola.
We lipen de twee verdiepingen van het Westland winkelcentrum helemaal door dronken eindelijk ergens thee en ik at daar een ‘Soes met room’ bij en keken nog even onze ogen uit in de winkel van Intersport waar ik werkelijk geen kledingstuk kon vinden dat ik zou willen hebben en stapte weer de auto in om net over 16 uur weer de voordeur van ons huis open te doen.
